Tot een paar dagen geleden volgden we vanuit Invercargill naar Picton vaak de Highway 6 naar het noorden.
Meestal was het mogelijk om een parallelweg of een trail te vinden of door extra vroeg te vertrekken de grootste drukt te vermijden.
Bovendien is de nummer 6 in verhouding tot de Highway 1 die aan de Oostkust naar het zuiden gaat veel minder druk.
Op de 1 is er heel veel vrachtverkeer dat van de veerboot tussen Noorder- en Zuidereiland afkomt.
Op de foto hierboven (genomen bij de BnB) zie je hoe smal de shoulder/vluchtstrook is waarop we soms moeten fietsen.
Zeker bij een brug (en die zijn er heel veel) is er helemaal geen ruimte.
Wij moeten hier dus aan de linkerkant van de streep fietsen en de trucks met opleggers komen met 100 km per uur voorbij !!!
Ook het weer zit niet mee. Nog steeds veel (tegen-)wind en vaak regen.
Na 2 dagen met hinder van het verkeer hadden we eergisteren aan de gastheer van de BnB gevraagd of hij ons niet zou kunnen oppikken aan het einde van de Whale Trail.
Op hun website stond immers dat ze een gratis airport-shuttle hadden.
En dat ging !! (hulde aan Carla en Glen).
We hadden al ruim 4 uur door de regen en modder gefietst toen we met nog ca. 1 kilometer te gaan naar de afgesproken ophaalplek, een spontaan ontstane rivier moesten oversteken.
Er was nergens een brug te zien en we zagen wel dat de ondergrond asfalt was.
Het water stroomde echter erg hard en we moesten een meter of 5 door water van ca. 40 cm diep.
Ondersteuning op dubbel zetten en goed tegensturen.
Gelukt (maar vergeten dat de mobieltjes in de open zijtassen zaten).
Nadat we de fietsen in de aanhangwagen hadden geladen werden we naar de BnB gebracht.
Bij het schoonmaken van onze kleren, schoenen, tassen en fietsen zag ik dat ik een gebroken spaak had.
Dat kon er nog wel bij.
Na het inchecken meteen een fietsenmaker in Kaikoura gebeld waar we vanochtend terecht konden.
We waren al van plan om ons ook vandaag weer een km of 25 weg te laten brengen en dan verder te fietsen over Highway 1.
Met een zwaar beladen fiets en met een gebroken spaak in het achterwiel is dat niet verantwoord. Carla heeft ons helemaal naar de fietsenmaker in Kaikoura gebracht. Aardig hè.
Morgen, zaterdag, zou een hele zware dag worden. Zo’n 85 km en ruim 1200 hoogtemeters. En dan nog een weer-alarm voor regen en wind uit het zuiden voor Waiau waar we naar toe zouden gaan.
En ook nog afwachten of de spaakreparatie het kan volhouden.
Dus gedurende de nacht wat plannen gemaakt.
We gaan de laatste week van onze reis niet laten bederven.
En …. we hebben ook wel zin in wat relaxtere omstandigheden.
Fiets testen in Kaikoura:
We blijven nu een dag langer in Kaikoura en nemen zondag de trein naar Christchurch. Daar boeken we een extra nacht een hotel. Op maandag vervolgen we onze trip (maar dan met weinig bagage) naar Oxford om dan dinsdag zoals het plan al was weer terug te keren in Christchurch.
Woensdagavond (dag 60 !!) moeten we de fietsen inleveren.